OLURSA EKİME OLMAZSA HEKİME!

       Olmasaydın olmazdık!  Kulağa hoş gelen, anlamlı ve minnet dolu bir ifade… Bir slogan, bir şemsiye, bir gölgelik, bir ülkü, bir ortak kaygı, bir ortak payda, ortak kanı, bir tepki, bir çizgi, bir duruş…

       Olmasaydın olmazdık! Senin varlığın sayesinde biz var olduk, seninle hayat bulduk, seninle varlık aleminde ete kemiğe büründük… Öyle ki olmasaydın, olmazdık! Sen olduğun için biz var olduk yoksa bir hiçtik. Esamemiz  okunmazdı.

      Kur’anda  ‘O bir şeyin olmasını dilediğinde ona sadece  ‘OL’ der ve hemen oluverir.’ Buyurur Yüce Yaratıcı. Olmasaydın olmazdık sözü  hoş ama boş bir sözden ibarettir. Boş, beyhude, anlamsız, faydasız ve hiçbir şey ifade etmeyen bir söz.

      Nasrettin Hoca’ya sormuşlar: -Hocam en son icadınız nedir?  O da ‘karla ekmek yemeyi icat ettim amma ben de bir şey anlamadım bu icattan!’ demiş.  Olmasaydın olmazdık sözü de karla ekmek yemek kadar lezzet verici ve doyurucudur… Her ne kadar yiyen bundan hiçbir şey anlamasa da çekici bir yanı vardır bu sözün onlar için. Şimdi bu sözü tefsir etmeye çalışalım, değişik fikir tokuşturmalarıyla bunu irdeleyip anlamaya uğraşalım.

     Senin olmadığın bir hayatı reddediyoruz. Bu ülkümüze sadığız. Olmasaydın olmazdık ve senin var olmadığın dünya hiç te yaşanılır bir dünya değildir. Olmasaydın olmayı reddederdik. Tanrı bizi yaratmaya kalktığında,  itiraz eder olmamak için uğraş verirdik. Dünümüzü, bu günümüzü ve hatta yarınımızı, dedemizi ve torunumuzu ulu bir yaratılmışın varlığına borçlandık. O olmasaydı Mushaf çarpsın biz de olmazdık. Ben olmazdım, sen olmazdın, o olmazdı, hiç birimiz olmazdık ve olmamak için eylem yapar, ayak direrdik.

      Gölgelerin gücü adına!... Olmasaydın olmazdık ve şimdi , olmasaydın da olurduk diyenlerin karşısında saf tuttuk, birlik olduk. Seni düşünemeyen, akledemeyen ve kutsamayanların zihnine  kazıma uğraşındayız.  Azametini, celalini, ululuğunu severek olmasa da korku ile onlara da hissettirmenin gayreti içindeyiz.  Biz Tanrı’dan sonra sana tapındık. Tanrı’ dan sonraki yaratıcımızın sen olduğunda karar kıldık. Kurduğun ülküde, gösterdiğin amaca yürümeye and içip, yemin ettik. And olsun ki olmasaydın olmazdık! Dünyanın senin varlığını unutmasına izin vermeyeceğiz! Senin naçiz bedenin  çürüyüp gitmiş olsa da saçtığın ışık bizi aydınlatmaya devam ediyor. Biz, senin aciz sevenlerin, kurtardığın zavallı (!) milletin evlatları olarak sana minnet duyuyoruz ve hep şükranla anıyoruz. Anmayanları şiddetle kınıyor ve boykot ediyoruz… Şüphesiz ki senin ışıklar içinde uyuyan ruhun olan biteni her an görüp gözetliyor. Ve bir gün bıçak kemiğe dayandığında damarlarımızdaki asil kanı zaptedemeyecek hale geldiğimizde biliyoruz ki sana boyun eğmeyenler, kudretinden, azametinden ve kerametinden şüphe duyanlar şaşkın fareler gibi kaçacak delik arayacak...Şüphesiz ki biz o anın bekleyicileriyiz!

      Olmasaydın olmazdık… Başlı başına bir tapınma ifadesidir. Tanrılaştırma, kutsiyet atfetme ve başlı başına yeni bir din icat etmedir. Bu söylemin yüceltilmesindeki ana gaye hak dine karşı mesafeli ve önyargılı bir duruşu muhafaza etmektir. Kendini İslam dininden soyutlamaya, onun öğretilerine cephe almaya adamışların virdidir bu söylem. Arap milliyetinden bir peygamberi ve onun getirdiği dini reddediştir. Allah’ın mutlak yaratıcı,  olduğunu ve O’nun ,külli iradesini inkarın ta kendisidir bu söylem. Ben Müslümanım diyen bir şahsın şuurlu olarak söylemesi akla, mantığa tamamen zıt bir durumdur.

     Olmasaydın olmazdık sözü bir istifra halidir ve pis kokular yayan bir kusmuktur. Kim ki tabi olduğu ırk, bağlı olduğu mezhep, müntesibi bulunduğu cemaat büyüğü, annesi yahut babası  için bu sözü sarf ederse  ve aklı da kendinde olduğu halde bunu ikrar ederse İslam dairesinden çıkmıştır. Yüce Yaratıcıya şirk koşmuştur.

     Olmasaydın olmazdık… Yüce Yaratan murad edecek ‘OL’ diyecek ve sen olmam diyeceksin öyle mi?...  Hadi oradan… Böyle olmadığını bildiğin halde  ‘olmasaydın olmazdık !’ diyen dilin haksız ve vahşi bir savaşın kanlı kılıcıdır bunun sen de farkındasın!