6 Temmuz 2012 Cuma

Küçük Mutluluklar

    •      Hayattan küçük mutluluklar çalarak yaşıyoruz.mutfakta bir küçük farecik misali...kimimiz bir fakirhanede kimimizse beş yıldızlı otelin mutfağında...Kimimize açık büfe sınırsız yeme içme...kimimize bulduğuyla, çalabildiğiyle yetinme var...Ortak yanımız tırtıklayışımız...mutfak sahibinin bizi farketmemesini temenni etmemiz.Çelimsiz zayıf ve minicik olanımız var...semirip semizleşmiş olanımız var...
      Büyük mutfakta farkedilmek düşük olasılık küçüğünde en ufak tıkırtı göze çarpar dikkat çeker...Hayat her şeyi dört başı mamur sumamıştır önümüze...Çalarız ondan küçük şeyleri...ve bazen göze çarpsa da göz yumar talih yaptığımız haşarılıklara...Ve bazen aşırdığımız bir lokma bizi karanlık sığınağımıza haftalarca mahpus eder...Evin kedisi nöbet tutar başucumuzda...korku titretir yüreğimizi...Uzun bir bekleyiş başlar sonu hiç gelmeyecekmiş hissi uyandıran...Ayak sesleri uzaklaşır bazen...ve başımızı sessizce çıkarır bakarız dışarıya...ışık gözümüzü kamaştırır...bir heyecan sevinç ve endişe karmaşasıyla yeniden adım atarız küçük mutluluklar çalmak için...Bir lokma ekmek...peynir ve belki ölüm korkusunun olmadığı bir kaç saat zevkince eğlenmek...Hayatta olduğumuz bile huzur verir bazen...elde edemediklerimizin sızlatan hayıflandıran içimizi cızlatan özlemini unutur elimizde olana şükrederiz...
      Farelerin basit hayatı var...onlar böyle şeylere kafa yormaz eminim.karnı doydumu tamam.elbise derdi yok ayakkabı derdi yok..hesap derdi yok kitap derdi yok.akıl yok sorumluluk yok...Eğitim okul masrafı yok...Büyük mahkemede hesaba çekilme derdi yok.Fare bu ne olsa yer nerde olsa barınır...kira parası yok apartman aidatı yok...servis parası yok..trafik çilesi yok...mesai mefhumu yok.Sanal alemi yok.Nohut kadar peynir...iki tane yuvarlanıp tezgah altına kaçmış üzüm tanesi...al sana ziyafet...
      Nerden nereye geldim şimdi...Yazımın teması hayattan küçük mutluluklar çalarak yaşadığımızdı...national geographye bağladım.
         Fareler de bir garip otel fareleri daha bilmiş daha kültürlü daha bir tüyü tüsü süsü yerinde...taşra fareleri daha bir ezik silik ve özgüvensiz.Tüyleri dökük çelimsiz ve çok ürkek...
         Sözü uzattım.uzayınca dağıttım...Kpss ye çalışmaya başladım ve müracaatımı yaptım.Allahtan hayırlısı.İnşallah otel mutafağına değilse de orta halli bir mutfağa yönümüz.Bakalım kader ne kadarına müsade eder.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder